பல்லவி தெவ தயாபரனைத் துதிப்பதில் ஓய்வதில்லை இனிமெல்

அற்பஜதகரத்தை டிகாண்டழயாரை காத்தணைத்தார் அனுதினம் சாற்றிடுவென் அன்பருக்கு !;தொத்திரமெ

அண்ழ டிநரு';கினொரை இன்று வரையஜம் தா';கி அன்றன்று வெண்ழயதை அன்பஜடன் அளித்து வைத்தார்

கண்ணிகளுக்குத் தப்பிகண்மணிபொல என்னை எண்ணியெ ஆதரித்த யெகனையெ !:தொத்தரிப்பென்

அன்னை தந்தையின் மெலாய் ஆதரித்தாரெ தா';கி என்னை தம் டிசாந்தமாக ஏற்றுக் டிகாண்டார் !:தொத்திரமெ

மன்னவன் இயெசு தாமெ மகிமையில் தொன்றுகையில் மணவாட்ழயாக நானும் வானத்திலெ செர்ந்திடுவென்

எப்பழப் பொற்றுவெனொ என்னரும் நெசரையெ ஏற்றியெ எப்டிபாபுதும் !:தொத்திர';கள் ஏடிறடுப்பென்