ദൂരെ വാനിൽ സൂര്യചന്ദ്രഗോളവും കടന്നു ഞാൻ പോയിടും പ്രിയന്റെ കൂടെ നിത്യമായ് വാഴുവാൻ ഇന്നലെ ഞാൻ ഒന്നുമല്ലീ മണ്ണിലെന്റെ പ്രീയരെ എങ്കിലും കരുതിയെന്നെ കണ്മണിപോൽ കാത്തവൻ

കഷ്ടമുണ്ട് രോഗമുണ്ട് ദു:ഖമുണ്ടീഭൂമിയിൽ എത്രയോകൊടിയ ദുഷ്ടവൈരിയുണ്ടീ യാത്രയിൽ ഭയമില്ലതെല്ലുമതിൽ പതറുകില്ല ഞാനിനി പ്രിയനോടു ചേരുവാൻ പറന്നുയരും വാനതിൽ Verse 3: വയൽപൂപോലെ വാടും ജീവിതമോ നിശ്ചയം മദ്ധ്യവാനിൽ പ്രീയൻ കൂടെ വാഴുവതോ ശാശ്വതം അന്നു കോടാകോടിഗണം തേജസ്സിൽ എൻ കാന്തനെ കണ്ടു നിത്യവാസകാലം സ്തോത്രഗാനം പാടിടും Verse 4: ആകാശം മാറിപോകും സൂര്യനോ ഇരുണ്ടീടും അന്ത്യകാലബാധയോ ഈ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചിടും ശുദ്ധരന്ന് നീതിയോടെ വാഴുവാനുണർത്തിടും സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ രാജനൊത്ത് വാണിടും