എന്നുള്ളം അറിയുന്ന നാഥാ എൻ മനസ്സിൽ പ്രിയനാണു നീ ദിനവും ഞാൻ പോകുന്ന വഴികൾ കണ്ടു നീ എന്നെ കരുതീടുന്നു

പാടും ഞാൻ നിന്റെ ഗീതം ഘോഷിക്കും നിന്റെ വചനം പോകും ഞാൻ ദേശമെല്ലാം നിനക്കായ് സാക്ഷിയാകാൻ

പോയകാലങ്ങളോർത്തില്ല ഞാനും നിന്റെ സേവയ്ക്കുവേണ്ടുന്നതൊന്നും കണ്ണുനീർ പോലുമേകാൻ മറന്നു പ്രാർത്ഥിപ്പാൻ പോലുമായില്ല നാഥാ Verse 4: എന്നിട്ടും മാപ്പു നൽകാൻ കനിവായ് നീ കർത്താവേ ഇനി ഞാൻ വൈകുകില്ല നിനക്കായ് സേവ ചെയ്‌വാൻ Verse 5: യാഗപീഠത്തിലെരിയുന്ന തീയിൽ അർപ്പണം ചെയ്ത മൃഗമായിതാ ഞാൻ യോഗ്യതയൊന്നും പറയാനില്ലെന്നിൽ പോകാം ഞാനെങ്കിലും നിന്റെ പേർക്കായ്