Enthoranpithappane ippapimel

Verse 1

എന്തൊരൻപിതപ്പനേ! ഇപ്പാപിമേൽ എന്തൊരൻപിതപ്പനേ! അണ്ടർകോനേ! നീയി ചണ്ഡാളദ്രോഹിയിൽ കൊണ്ടേരൻപു പറയേണ്ടുന്നതെങ്ങനെ

Verse 2

അൻപോലും തമ്പുരാനേ നിന്റെ മഹാ അൻപുള്ളോരു മകനെ ഇമ്പം നിറഞ്ഞുള്ള നിൻ മടിയിൽ നിന്നു തുമ്പം നിറഞ്ഞ പാരിങ്കലയച്ചതും

Verse 3

കണ്മണിയാം നിൻ മകൻ പൂങ്കാവിങ്കൽ മണ്ണിൽ വീണിരന്നതും പൊന്നിൻ തിരുമേനി തന്നിൽ നിന്നു ചോര മണ്ണിൽ വീണതും നിൻ കണ്ണെങ്ങനെ കണ്ടു

Verse 4

കരുണയറ്റ യൂദന്മാർ നിൻമകന്റെ തിരുമേനിയാകെ നാഥാ! കൊരടാവു കൊണ്ടടിച്ചുഴുത നിലമാക്കി കുരിശിപ്പതിനായ് കുരിശെടുപ്പിക്കുന്നു

Verse 5

ദാഹം വിശപ്പുകൊണ്ടു തളർന്നു കൈകാൽകൾ കുഴഞ്ഞിടുന്നു ദേഹമഴലുന്നു ദേഹിയുഴലുന്നു സ്നേഹം പെരുകുന്നിപ്പാതകനോടയ്യോ

Verse 6

ശത്രുക്കൾ മദ്ധ്യേ കൂടെ പോകുന്നിതാ കുറ്റമറ്റ കുഞ്ഞാട് കഷ്ടമെരുശലേം പുത്രിമാർ കണ്ടു മാറത്തടിച്ചയ്യോ വാവിട്ടലറിടുന്നു

Verse 7

കരുണനിറഞ്ഞവൻ തൻ കൈകാൽകളെ കുരിശിൽ വിരിച്ചീടുന്നു കരുണയറ്റ ദുഷ്ടർ ക്രൂരകൈകളാലെ കുരിശോടു ചേർത്താണി വച്ചീടുന്നയ്യയ്യോ

Verse 8

ആകാശഭൂമി മദ്ധ്യേ നിന്റെ മകൻ - ഹാ ഹാ തൂങ്ങീടുന്നയ്യോ കാൽകരങ്ങളൂടെ - ചോരയൊഴുകുന്നു വേകുന്നു നിൻ കോപത്തീയിങ്കൽ വീണവൻ

Verse 9

ദൈവമേ! എൻ ദൈവമേ എന്തുകൊണ്ടു - കൈ വെടിഞ്ഞതെന്നെ നീ? ഏവമിതാ നിന്റെ - ഏക മകൻ തന്റെ വാവിട്ടലറുന്നു - നീ കേൾക്കുന്നില്ലൊട്ടും

Verse 10

ചങ്കുതുറന്നൊഴുകിയതാം രക്തത്തിങ്കലെന്നെ കഴുകി പൊൻകരം കൊണ്ടു നടത്തിപ്പുതുസാലേ മിങ്കൽ ചേർക്ക യേശു സങ്കേതമേ-എന്നെ

Verse 11

ഇപ്പുഴുവിനെയിത്ര സ്നേഹിപ്പതിനപ്പനെ എന്തുള്ളു ഞാൻ ഇപ്പുണ്യത്തിനടിയാനെന്തു ചെയ്യേണ്ടു? അബ്ബാ! പിതാവേ! മഹത്വം നിനക്കെന്നും

LyricFront