എന്തൊരു സ്നേഹമിതു എന്തൊരു ത്യാഗമിതു മൂന്നാണിമേൽ തൂങ്ങുംനേരത്തും അങ്ങെന്നെ ഓർത്തല്ലോ

പാപിയെ വീണ്ടിടുവാൻ പാവന രക്തം ചിന്തി പാപിയമെന്നെയും വീണ്ടെടുത്തു നിന്മകനാക്കിയല്ലോ Verse 3: കാൽകരമാണികൾക്കായ് നീട്ടിയ നേരത്തും കുരിശിൽ തകർന്നു മരിക്കുമ്പോഴും അങ്ങെന്നെ ഓർത്തല്ലോ Verse 4: ഘോരമാം യാതനയിൽ ദാഹത്താൽ കേണിടുമ്പോൾ താതനും കൈവിട്ട നേരത്തും അങ്ങെന്നെ ഓർത്തല്ലോ Verse 5: ഇത്രമാം സ്നേഹത്തിനായ് പകരം ഞാൻ എന്തു നൽകും പാരിതിൽ പാർത്തീടും നാളെല്ലാം ഓർക്കും ഞാൻ നൽസ്നേഹത്തെ