கல்வாரி குருசண்டை ஏகி நின்றென்
திருரத்தம் பஜரண்டொழ டிபரு டிவள்ளமாய்
என்மீது பாய்ந்திட நான் சுத்தமாகினென்
என் பாவம் நீ';கினதெ
Verse 2
மண்வார்;வின் இன்ப';கள் டிவறுத்துமெ
விண் வார்;வின் நன்மைகள் நான் டிபற்றிட
உன்னத கூPவனை என்னில் நீர் உம்மை என்றும் துதிப்பென்
என்று உம்மை துதிப்பென் -கல்
Verse 3
உம் சித்தம் டிசய்து நான் கூPவித்திட
உம் டிபலனால் என்னை தெற்றிடுமெ
ஆத்தும பாரம் நான் டிபற்டிறன்றும் உமக்காய்
ஊர்pயம் டிசய்திடவெ
தெவ அருள் டிசய்குவீh
Verse 4
உன்னத ஆவியை என்னில் ஊற்றும்
இன்னிலம் தன்னில் நான் பிரகாசிக்க
கசூ;ட';கள் வந்தாலும் நசூ;ட';கள் நெர்ந்தாலும்
உம்கரம் பற்றிடுவென்
உம்வர்p நான் நடப்பென்
Verse 5
சிலுவை காட்சியை கண்ழடுவென்
அதை எண்ணி தினமும் வார்;ந்திடுவென்
சாந்த டிசா+பியாம் ஏசுவின் சிலுவையில்
சாய்ந்திடுவென் நானுமெ
ஏசுவெ என்றும் விடென் -கல்வாரி
Verse 6
என்னையெ முற்றிலும் உம்கரத்தில்
கூPவபலியாக படைக்கிறென்
மன்னவா விண்மீது நீர் வரும் வெளையில்
ஏiர்யான் காணப்பட
நீர் என்னை காத்துக் டிகாள்வீர் -கல்
