Verse 1menmai niraindha aandavar
boologathaar ellaarkkum
thagundha needhi seibavar
irangum naal udhikkum
appodhu maa prasthaabamaai
engum vilangum jothiyaai
minpolath thondruvaare.
Verse 2ilakkamatra thoodhargal
avarkku munnaaga
balaththa saththa thaaraigal
udaiyavargalaaga
muzhakkam seiyya boomiyum
visthaaramaana vaanamum
karaindhu vendhu pogum.
Verse 3aththoodharin ekkaalangal
eththikkilum muzhangum
annneram maandhar koottangal
uyiradaindhezhumbum
or pakkaththil sanmaarkkarum
or pakkaththil thunmaarkkarum
vanakkamaai nirpaargal.
Verse 4sanmaarkkar motcha paadhaiyil
nadandhadhaal magizhndhu
sirappadaindhu nirkaiyil
thunmaarkkaro adhirndhu
niyaayamaana saabaththai
adaindhu karththar mugaththai
vittodi maaluvaargal.
Verse 5en maname thunmaarkkaththai
veruththuth thallivittu
anbulla yesu kristhuvai
nambikkaiyaaip pidiththu
karaiyum maasumindriye
karththar munbaaga nirkave
nee aavalodu thedu.