சிலுவைக் கொடி முன்செல்ல செல்வார் நம் வேந்தர் போர் செய்ய; நம் ஜீவன் ஆனோர் மாண்டனர்; தம் சாவால் ஜீவன் தந்தனர்.

மெய்ச் சத்தியம் நாட்டப் பாடுற்றார் நல் வாலிபத்தில் மரித்தார்; நம் மீட்பர் ரத்தம் பீறிற்றே நம் நெஞ்சம் தூய்மை ஆயிற்றே.

முன்னுரை நிறைவேறிற்றே; மன்னர்தம் கொடி ஏற்றுமே; பலக்கும் அன்பின் வல்லமை சிலுவை வேந்தர் ஆளுகை.

வென்றிடும் அன்பின் மரமே! வெல் வேந்தர் செங்கோல் சின்னமே! உன் நிந்தை மாட்சி ஆயிற்றே மன்னர் உம்மீது ஆண்டாரே.

உன்னில் ஓர் நாளில் ஆண்டவர் மன்னுயிர் சாபம் போக்கினர்; ஒப்பற்ற செல்வம் தம்மையே ஒப்பித்து மீட்டார் எம்மையே.