உருகாயோ நெஞ்சமே நீ குருசினில் அந்தோ பார் கரங்கால்கள் ஆணியேறி திருமேனி நையுதே

மன்னுயிர்க்காய் தன்னுயிரை மாய்க்க வந்த மன்னவனாம் இந்நில மெல்லாம் புரக்க

தாக மிஞ்சி நாவறண்டு தங்கமேனி நய்யுதே ஏகபரன் கண்ணயர்ந்து எத்தனையாய் ஏங்குகிறார்

மூவுலகை தாங்கும் தேவன் மூன்று ஆணி தாங்கிடவோ சாவு வேளை வந்த போது சிலுவையில் தொங்கினார்

வல்ல பேயை வெல்ல வானம் விட்டு வந்த தெய்வம் பாராய் புல்லார் இதோ நன்றி கெட்டுப் புறம் பாக்கினார் அன்றோ